27 Mart’ta Sahneye Çıkmak
Bazı tarihler vardır; takvimde yalnızca bir gün gibi durur ama insanın ruhunda bambaşka bir yere karşılık gelir. Benim için 27 Mart, tam da böyle bir gün. Dünya Tiyatrolar Günü… Sadece tiyatronun kutlandığı bir gün değil; sahnenin, sözün, insanın insana ulaşma çabasının yeniden hatırlandığı özel bir zaman.
Yarın “Özel Anne” oyunumla Gonca Engelsiz Yaşam Merkezi’nde sahnede olacağım. Bir oyun anlatacağım ama aslında bir hayatı, bir duyguyu, bir annenin içinden geçenleri paylaşacağım. Otizmi, sadece bir tanım olarak değil; yaşanmışlıklarıyla, kırılmalarıyla, umuduyla görünür kılmaya çalışacağım.
Yaklaşık yirmi yıldır tiyatronun içindeyim. Bu süre boyunca sahnenin sadece bir mekân olmadığını öğrendim. Kimi zaman cezaevlerinin yedi kat derinliğinde mahkûmlara oynadım, kimi zaman bir düğün salonunda, kimi zaman bir köy okulunda… Bazen klasik bir sahnede, bazen de koca bir köy meydanında buldum kendimi. Mekân değişti, koşullar değişti ama değişmeyen bir şey vardı: İnsan.
Tiyatro da zaten tam burada başlıyor. Aynı duyguda buluşabilme hâlinde… Birbirini tanımayan insanların aynı anda gülmesinde, aynı anda susmasında, aynı cümlede birleşmesinde…
Belki de tiyatronun en büyük gücü burada saklı. Bizi birbirimize benzetmesinde değil; farklılıklarımızla yan yana getirebilmesinde. Çünkü bir oyun bittiğinde perde kapanır ama seyircinin içinde açılan kapı kolay kolay kapanmaz. Tiyatro izlenen bir şey değil, hissedilen bir karşılaşmadır.
Her yıl 27 Mart geldiğinde bunu yeniden hatırlıyorum. Neden başladığımı, neden vazgeçmediğimi… Çünkü tiyatro benim için sadece bir meslek değil. Bir anlatma biçimi. Bir var olma hâli.
Bugün geriye baktığımda, geçen yılların içinde sayısız sahne, sayısız hikâye görüyorum. Ama hepsinin ortak noktası aynı: İnsan. Onu anlamaya çalışmak, ona ulaşmak, ona “yalnız değilsin” diyebilmek…
İşte bu yüzden tiyatro kıymetli.
Dünya Tiyatrolar Günü’nü kutlarken, sahnenin sadece oyunculara değil; anlatacak sözü olan herkese ait olduğunu düşünüyorum. Çünkü bazen bir sahne, bir cümleden daha fazlasını söyler. Bazen bir susuş, en güçlü anlatıdır.
27 Mart Dünya Tiyatrolar Günü kutlu olsun.
Sahne var oldukça, insanın insana ulaşma umudu da var olacak.
27 Mart’ta Sahneye Çıkmak
