Bazen bir baba, evladının gözlerindeki mutluluğu görmek ister ama hayatın ağır yükü karşısında çaresiz kalır.
Babalık, yalnızca bir evin direği olmak, evladının elinden tutmak ya da ona yol göstermek değildir. Babalık, bazen bütün dünyayı evladının ayaklarının altına sermek istemek ama buna gücünün yetmediğini görmek; bazen küçücük bir isteği bile yerine getiremediği için geceleri başını yastığa koyduğunda sessizce üzülmektir.
Bir çocuk bazen babasından bir oyuncak ister, bazen tuttuğu takımın maçına gitmek, tribünlerde babasının elini tutarak heyecan yaşamak, binlerce insanın arasında birlikte sevinmek ister. Belki de onun için çok büyük bir hayal değildir bu. Bir bilet, bir yolculuk, bir gün boyunca yaşanacak güzel bir hatıra… Ancak bazen hayat, bir babanın önüne öyle engeller çıkarır ki en küçük mutluluklar bile ulaşılması güç hayallere dönüşür.
İşte o zaman bir baba, evladının gözlerinin içine bakmakta zorlanır. Çünkü bilir ki çocuğunun istediği şey yalnızca bir maç bileti değildir. O biletin arkasında birlikte geçirilecek bir gün, paylaşılacak bir sevinç, yıllar sonra bile hatırlanacak güzel bir anı vardır.
Bazen bir baba, evladını çok sevdiği hâlde ona istediği hayatı sunamaz. İşte insanın yüreğini en çok acıtan da budur.
Bir baba düşünün… Evladının heyecanla anlattığı hayalleri dinlerken içinden binlerce şey geçirir. Oğlunun yüzündeki gülümsemeyi görmek, onunla aynı tribünde oturmak, gol olduğunda birbirlerine sarılmak ister. Oğlunun sevinçten parlayan gözlerine bakıp dünyanın bütün dertlerini unutmayı hayal eder. Fakat cebindeki imkânlar, hayatın ağır şartları ve geçim mücadelesi bazen bu hayalin önüne geçer.
Sonra baba, belki de söylemekte en çok zorlandığı cümleyi kurar:
“Oğlum, bugün seni maça götüremeyeceğim.”
Bu cümlenin içinde kaç hayal kırıklığı, kaç mahcubiyet, kaç yarım kalmış umut vardır, kim bilir? Çocuk belki üzülür, belki sessizleşir, belki de hiçbir şey söylemeden odasına gider. Oysa babasının kalbinde kopan fırtınadan haberi yoktur. Babası, onun küçücük dünyasında büyüttüğü hayali gerçekleştiremediği için kendisini yetersiz hisseder.
Çünkü bir baba için evladının üzgün yüzünü görmek, çoğu zaman kendi üzüntüsünden daha ağırdır.
Bir babanın maddi imkânsızlığı, sevgisinin eksikliği değildir. Ama hayatın acımasız şartları, bazen sevgisini göstermek istediği yolları kapatır.
Her baba güçlü görünmek ister. Evladının karşısında başı dik durmak, onun ihtiyaçlarını karşılamak, hayallerini gerçekleştirmek ister. Ancak babalar da insandır. Onların da yetişemediği günler, içlerine attıkları dertler, kimseye anlatamadıkları kaygılar vardır. Bazen bütün gün çalışırlar, yorulurlar, mücadele ederler ama yine de evlatlarının her istediğine yetişemezler.
Ve gecenin sessizliğinde kendi kendilerine sorarlar:
“Acaba oğluma yetebiliyor muyum? Acaba onun çocukluğunda unutamayacağı güzel anılar bırakabiliyor muyum? Bir gün büyüdüğünde, benimle yaşamak istediği ama yaşayamadığı o güzel günleri hatırlayıp üzülecek mi?”
İşte bir babanın yüreğinde taşıdığı en ağır yüklerden biri budur. Evladına duyduğu sevginin büyüklüğü ile ona sunabildiği imkânların sınırlılığı arasında sıkışıp kalmak…
Oğlunun mutluluğu için elinden geleni yapmak, fakat bazen elinden gelenin yeterli olmadığını düşünmek…
Ve yine de her sabah kalkıp mücadeleye devam etmek.
Sevgili oğlum…
Belki bugün seni istediğin maça götüremiyorum. Belki birlikte yaşamak istediğimiz bazı güzel anılar erteleniyor. Belki arkadaşlarına anlatacağın bir hatıra, tribünde yaşayacağın bir sevinç, el ele geçireceğimiz bir gün şimdilik hayal olarak kalıyor. Fakat bilmeni isterim ki senin mutluluğun, benim yüreğimde her şeyden daha kıymetli.
Senin gözlerindeki bir gülümseme için neleri göze alabileceğimi belki bugün anlayamazsın. Bir gün büyüdüğünde, hayatın ne kadar zor olabileceğini gördüğünde belki beni daha iyi anlarsın. O gün geldiğinde bilmeni isterim ki sana yetemediğimi düşündüğüm her an, aslında sana ne kadar çok şey vermek istediğimi hissettim.
Sen benim en güzel hayalim, en kıymetli emanetim, hayata tutunma sebebimsin. Seninle gurur duyuyorum. İyi kalbinle, masumiyetinle, hayallerinle ve yüzündeki o güzel gülümsemeyle benim dünyamı güzelleştiriyorsun.
Ben sana her istediğini alamayabilirim ama senin için duyduğum sevgiyi hiçbir şey eksiltemez. Bazen hayat bizi istediğimiz mutluluklardan uzak tutabilir ama sana olan sevgimden asla uzaklaştıramaz.
Dilerim bir gün imkânlarımız çoğalır. Dilerim birlikte maçlara gider, omuz omuza oturur, takımımızın attığı golle sevinçten birbirimize sarılırız. Dilerim bugün içimizde kalan bütün o küçük hayalleri birer birer gerçekleştiririz. Ve o gün geldiğinde, geçmişte yaşayamadığımız mutlulukların acısını değil, kavuştuğumuz güzel günlerin sevincini konuşuruz.
Çünkü ben seninle yalnızca maç izlemek istemiyorum oğlum. Seninle biriktireceğim hatıralarım olsun istiyorum. Yıllar sonra dönüp baktığında, “Babamla ne güzel günler geçirmiştik.” diyebileceğin anılar bırakmak istiyorum sana.
Hayatın en büyük zenginliği, bazen bir çocuğun elini tutup onunla yürümektir. Bazen bir simidi ikiye bölüşmek, bazen bir parkta yan yana oturmak, bazen de hiçbir şey satın almadan saatlerce sohbet etmektir. Fakat insan, imkânları olduğunda evladına daha fazlasını sunmak ister. Onun yüzünü güldürmek, hayallerini gerçekleştirmek ve çocukluğunu güzelleştirmek ister.
Keşke hiçbir baba, evladının küçücük bir isteği karşısında çaresiz hissetmese… Keşke hiçbir çocuk, maddi imkânsızlıklar yüzünden babasıyla yaşayacağı güzel bir anıdan mahrum kalmasa… Keşke her baba, oğlunun elini tutup gönlünden geçen o güzel günleri yaşayabilse.
Çünkü çocukluk beklemiyor. Bugün yaşanabilecek bir mutluluk, yarın yalnızca bir hatıraya dönüşüyor. Bir gün o çocuk büyüyor, kendi yoluna gidiyor. Babasının elini tutarak geçireceği günler azalıyor. Ve geriye bazen söylenememiş sözler, gerçekleştirilememiş hayaller ve insanın yüreğinde ince bir sızı bırakan anılar kalıyor.
Bir babanın en büyük dileği, evladının kendisinden hiçbir zaman mahrum kalmamasıdır. Ama bazen hayat, aynı evin içinde bile insanları imkânsızlıklarla sınar.
Yine de umut var. Çünkü babalık, yalnızca para kazanmakla ya da her isteği yerine getirmekle ölçülmez. Bir çocuğun hayatında güven duyduğu bir liman olmak, onu dinlemek, ona sarılmak, düştüğünde kaldırmak ve ne olursa olsun yanında durmak da babalığın en kıymetli parçalarıdır.
Elbette maddi imkânların sunduğu mutluluklar vardır. Bir babanın oğlunu maça götürmesi, ona istediği hediyeyi alması, birlikte güzel bir yolculuğa çıkması unutulmaz hatıralar oluşturabilir. Ancak hiçbir maddi imkân, sevgiyle tutulan bir elin, içten bir sarılmanın ve yürekten söylenen “Ben hep yanındayım oğlum.” sözünün yerini tutamaz.
Bugün evladına her istediğini alamayan, onun karşısında mahcubiyet duyan, cebindeki son parayı hesaplayarak yaşayan bütün babaların yüreğindeki sessiz sızıyı anlamak gerekir. Çünkü bazı babalar sevgisiz oldukları için değil, hayatın yükü omuzlarına ağır geldiği için yetişemez evlatlarına.
Ve bazı babalar vardır; çocuklarının yüzünü güldüremedikleri her gün, kendi içlerinde biraz daha üzülürler.
Belki her baba evladının bütün hayallerini gerçekleştiremez. Ama hiçbir evlat, babasının imkânsızlıklarını sevgisizliğiyle karıştırmasın.
Bir gün gelir, maçlar biter, formalar eskir, çocukluk yılları geride kalır. Fakat bir babanın oğluna duyduğu sevgi, hayatın bütün zorluklarına rağmen yüreğinde yaşamaya devam eder.
Ve belki yıllar sonra o oğul, babasının elini tutup ona şöyle der:
“Baba, üzülme. Ben senin bana alamadıklarını değil, benim için ne kadar çabaladığını hatırlıyorum.”
İşte o an, bir babanın yüreğinde yıllardır taşıdığı bütün kırgınlıklar yerini tarifsiz bir mutluluğa bırakır.
Çünkü bir baba için dünyadaki en güzel ödül, evladının gözlerinde gördüğü sevgidir.
Allah hiçbir babayı evladına karşı çaresiz bırakmasın. Hiçbir çocuğun yüzündeki gülümseme imkânsızlıklar yüzünden solmasın. Her baba, oğlunun elini tutarak hayallerine ortak olabilsin. Ve hiçbir baba, evladının küçücük bir mutluluğunu yaşatamadığı için geceleri sessizce ağlamak zorunda kalmasın.
Çünkü bazen bir babanın bütün dünyası, yalnızca oğlunun yüzünde açacak küçücük bir gülümsemeden ibarettir.
Ve o gülümseme için bir baba, yüreğindeki bütün sevgiyi vermeye hazırdır.
